Derivation

§136

Le termino DERIVATION es usate hic pro referer al formation de vocabulos per medio de suffixos. In le derivation, le parte de discurso del formation resultante es determinate per le suffixo. Substantivos e adjectivos que consiste de thema e termination perde le termination in le processo derivational. Le termination del derivato es parte del suffixo. Terminationes in iste senso es, in le caso de substantivos e adjectivos, le vocales final -a, -e, -o, e desinentias foranee como latin -us, -um, o grec -os, -is, etc. Pro verbos, vide §146 infra.

§137

In le plus de casos, le junction de thema e affixo es un question de juxtaposition simple.

Quando le thema termina in -i e le suffixo comencia con le mesme vocal, le derivato complete es scribite con un singule -i:

rubie + -ificar → rubificar: facer rubie.

Nota que le addition de suffixos con vocales initial a themas que termina in -c pote cambiar le sono de ille consonante. Quando per derivation un originalmente dur -c (como in franc) precede -i o -e, le pronunciation cambia usualmente a un -c molle (como in Francia). Inversemente, quando un originalmente molle -c (como in cortice) per derivation precede un -a o -o, le pronunciation cambia usualmente a un -c dur (como in cortical). Nonobstante, un -c molle remane molle ante le suffixos -ada, -ata, -age, -alia, -astro, -astra e debe esser scribite -ci:

nuce + -ada → nuciada.

Similarmente un -c dur remane dur ante le suffixos -eria, -ero, -esc, -ese, -essa, -etta, -ette, -etto, -iera, -iero, -issime, -issimo e debe esser scribite -ch:

porco + -eria → porcheria: boteca de porco.

Nota que le apparente irregularitate de un exemplo como ric → ricchessa es a causa del facto que -cc es scribite -c quando illo appare in le fin de un parola.

Vocabulos que termina in -age (sia iste gruppo de sonos un suffixo o non) retene le pronunciation molle de -g (como -z in anglese {azure}) in derivatos basate super illos. Quando le suffixo comencia in -a o -o, le -g es reimplaciate per -gi:

orange + -ada → orangiada: bibita de orange;

sed

orange + -eria → orangeria: conservatorio de oranges.